Difterie

Dankzij een hoge vaccinatiegraad is difterie zeldzaam geworden in België. Toch blijft de ziekte in België, en meer in het bijzonder in Brussel, circuleren. Difterie blijft een ernstige ziekte die vooral mensen treft die niet of onvolledig gevaccineerd zijn. Je blijven vaccineren helpt om deze bescherming in stand te houden.

Voor professionelen

Op deze pagina:

  • Wat is difterie?
  • Hoe wordt difterie overgedragen?
  • Wat zijn de symptomen?
  • Hoe wordt difterie behandeld?
  • Loop ik risico?
  • Hoe bescherm ik mezelf en anderen?
  • Ben je in contact gekomen met iemand met difterie?

Wat is difterie?

Difterie is een ziekte die wordt veroorzaakt door bacteriën uit de Corynebacterium-familie. De ziekte kan zich in twee vormen voordoen: KNO of cutaan.

Sommige van deze bacteriën produceren een giftige stof, een zogenaamde “toxine”. In dat geval kan de ziekte ernstig verlopen: de keel raakt bedekt met een dikke laag en zwelt sterk op, waardoor ademhalen moeilijk wordt. De toxine kan ook het hart, de zenuwen en spieren aantasten en zo verstikking veroorzaken.

Hoe wordt difterie overgedragen?

De bacterie kan op twee manieren worden overgedragen:

  • door druppeltjes die vrijkomen wanneer een zieke hoest, niest of praat;
  • door direct contact met een geïnfecteerde wonde, bij mensen of dieren.

De eerste symptomen treden doorgaans twee tot vijf dagen, en uiterlijk zeven dagen, na het contact op. Zonder behandeling blijft een zieke ongeveer twee weken besmettelijk. 

Wat zijn de symptomen?

De KNO-variant lijkt op een keelontsteking: keelpijn, moeite met slikken, koorts, gezwollen hals, soms misselijkheid en braken. Het kenmerkende teken van de ziekte is een dikke, grijsachtige laag achter in de keel.

De cutane vorm uit zich in een wonde die niet geneest. Er kan zich dan ook een grijsachtig laagje op de wonde vormen. 

De ernst van de ziekte hangt voornamelijk af van de productie van de toxine. Wanneer de toxine in de bloedbaan terechtkomt, kan ze complicaties aan het hart en het zenuwstelsel veroorzaken, wat de dood tot gevolg kan hebben door verstikking of een hartstilstand.

Hoe wordt difterie behandeld?

  • De behandeling bestaat uit antibiotica en, bij ernstige vormen, een antitoxine, een tegengif dat de toxine neutraliseert.
  • Iemand die difterie heeft, moet tijdens zijn behandeling in afzondering worden geplaatst.

Loop ik risico?

Difterie treft vooral:

  • mensen die niet of onvolledig zijn gevaccineerd;
  • reizigers die naar een gebied gaan waar de ziekte nog steeds circuleert: Zuidoost-Azië, Zuid-Amerika, het Midden-Oosten, bepaalde landen in Afrika en Oost-Europa;
  • vluchtelingen en asielzoekers;
  • zorgprofessionals die in contact komen met patiënten en laboratoriumpersoneel;
  • dierenartsen en mensen die regelmatig in contact komen met dieren.

Het risico op een ernstig verloop is groter bij ondervoede personen, personen met een verzwakt immuunsysteem en personen die verslaafd zijn aan alcohol of intraveneuze drugs. 

Hoe bescherm ik mezelf en anderen?

Vaccinatie

Vaccinatie is de enige doeltreffende manier om de ziekte te voorkomen.

Het vaccin tegen difterie is opgenomen in het basisvaccinatieschema in België. Het beschermt ook tegen tetanus en kinkhoest.

Na een volledig vaccinatieschema in de kindertijd of op volwassen leeftijd wordt aanbevolen om elke tien jaar een herhalingsvaccinatie te krijgen om de bescherming te behouden. 

Meer dan de helft van de Belgen boven de veertig jaar zou onvoldoende immuniteit hebben: als je niet meer weet wanneer je je laatste herhalingsvaccinatie hebt gehad, neem dan contact op met je arts!

Als je vaccinatieschema onvolledig of onbekend is, kan je dit op elke leeftijd alsnog inhalen.

Ben je in contact gekomen met iemand met difterie?

  • Hou je gezondheidstoestand in de gaten gedurende de zeven dagen na je laatste contact.  
  • Ervaar je symptomen? Neem dan zo snel mogelijk contact op met een arts.
  • Draag een mondmasker en beperk je contacten als je symptomen vertoont.

Nuttige links